Wednesday, May 4, 2011

ते राहुनी गेले

सुटले कधीच ते गाव मागे 
सुटली कधीच ती गोड घडी 

क्षणात सुटली मिठीही तुझी 
अडकले श्वास ... अडकुनी गेले

सुटले कधीच ते रुसणे फुगणे
सुटली तुझी ती मऊ कुशी
क्षणात सुटले हात तरी
राहिला गंध ... राहुनी गेला

सुटले कधीच ते क्षण कोवळे
सुटली दुराव्याची सोबत तुझी 
क्षणात लाजली अलवार नजर  
सुचले नाही ..... ते राहुनी गेले

1 comment:

Voyage of Discovery !! said...

khup sundar!! mala shabdanchi rachana khup awadli... :-)