नुकतंच आता उजाडतय ग

घन गेले खोलवर भिजवून
नुकतंच मन निथळतंय ग
लांबच लांब रात्र ही कधीची
नुकतंच क्षितीज उगवतंय ग

माहितिये आज तू माझेच शब्द
फिरून मलाच सांगतेयस
कि दृश्य नव्हे दृष्टीत सारं असतं ग
पण आजही तुला ते, बघण्यापेक्षा म्हणनच सोपं वाटतं ग

आज म्हणतेस तू ज्यांना प्रेमाच्या चिंब संध्या
त्या राहिल्या माझ्यासाठी सावल्या कुट्ट काळ्या

घायाळ नजरेला नाही वेदना पारख्या करू शकत ग

त्यांना आता वेगळ्याने मी नाही पाहू शकत ग

आठवतो तुझ्या आवडीचा तो गर्द रक्तवर्णी गंध
देठ त्याचे नेहमीच मला थेट वर्मी रुतले होते
नुकत्याच जखमांवर खवल्या चढतायत ग  
नुकतंच तळहातावर आता रक्त साकळतय ग

तुझ्या नकळत सावली होणं निवडलं होतं मी
नुकतंच कुठे जगणं वाट्याला येतंय
नुकतंच धुकं सरतय अन
नुकतंच आता उजाडतय ग